ගුරුවරයාගේ උපදේශය (The Teacher's Counsel)

ගුරුවරයාගේ උපදේශය

ඈත කාලයක, එක් ගම්මානයක, ධර්මිෂ්ඨ හා ප්‍රඥාවන්ත ගුරුවරයෙකු වාසය කළේය. ඔහුට සිසුන් රැසක් සිටියහ. ඔවුන්ගෙන් එක් සිසුවෙකු, ‘දීඝ’ නමින් හැඳින්විණි. දීඝ, ඉතාමත් කීකරු, සිල්වත්, නමුත් ටිකක් මන්ද බුද්ධික විය. ඔහු ගුරුවරයාට මහත් ගෞරව කළද, ඔහුට බොහෝ දේ ඉගෙනීමට අපහසු විය.

දිනක්, ගුරුවරයා, සිසුන්ට ධර්මය දේශනා කළේය. ඔහු කීවේය, “දරුවනි, ජීවිතය යනු ගඟක් වැනි ය. එය නතර නොවී ගලා යයි. අපද, ඒ ගඟේ යාත්‍රා කරන ඔරුවක් වැනි ය. අප ධර්මය නම් වූ නියමුවා අල්ලාගෙන, සාමයේ මාවතේ යාත්‍රා කළ යුතු ය.”

දීඝ, ගුරුවරයාගේ කතාවට සවන් දුන්නේය, නමුත් ඔහුට ඒ අදහස සම්පූර්ණයෙන් වැටහුණේ නැත. ඔහු සිතුවේ, “මම ගඟේ යාත්‍රා කරනවාද? මම කවදාවත් ගඟේ යාත්‍රා කරලා නැහැ.”

පසුදා, ගුරුවරයා, සිසුන්ට තවත් උපදේශයක් දුන්නේය. ඔහු කීවේය, “දරුවනි, ජීවිතය යනු ගින්නක් වැනි ය. එය හැම දෙයක්ම දවාලනවා. අප ධර්මය නම් වූ වතුරෙන්, ඒ ගින්න නිවා දැමිය යුතු ය.”

දීඝ, නැවතත් ගුරුවරයාගේ කතාවට සවන් දුන්නේය. ඔහු සිතුවේ, “ජීවිතය ගින්නක්ද? මම කවදාවත් ගින්නක් දැක නැහැ. මගේ ගමේ ගින්නක් ඇති වුණොත්, අපට කුමක් වේවිද?”

ගුරුවරයා, දීඝගේ මුහුණේ ඇති ව්‍යාකූලත්වය දුටුවේය. ඔහු දීඝව අසලට කැඳවා, මෙසේ ඇසුවේය, “දීඝ, මගේ දරුවා, මගේ කතාව ඔබට තේරුණේ නැද්ද?”

දීඝ, හිස නවා, “ගුරුතුමනි, මට සමාවෙන්න. මට ඔබේ කතාව සම්පූර්ණයෙන්ම තේරුණේ නැහැ. මම ගඟේ යාත්‍රා කර නැහැ. මම ගින්නක් දැක නැහැ. ඒ නිසා, ඔබේ උපදේශය මට පැහැදිලි නැහැ.”

ගුරුවරයා, දීඝගේ අවංක භාවය දුටුවේය. ඔහු සිනාසී, දීඝව අතින් අල්ලාගෙන, ගම්මානය අසල ගලා යන ගඟ වෙත ගෙන ගියේය. ඔහු දීඝට, “බලන්න, දීඝ. මේ ගඟ. එය නතර නොවී ගලා යනවා. ජීවිතයත් එසේමයි. අප ධර්මය නම් වූ නියමුවා අල්ලාගෙන, මේ ගඟේ යාත්‍රා කළ යුතු ය. එනම්, අප ධර්මය අනුව කටයුතු කළ යුතු ය.”

ඉන්පසු, ගුරුවරයා, දීඝව ගම්මානයේ සිටි එක් ගොවියෙකු වෙත ගෙන ගියේය. ගොවියා, තම කුඹුරේ ගින්නක් නිවා දමමින් සිටියේය. ගුරුවරයා, දීඝට, “බලන්න, දීඝ. මේ ගින්න. එය හැම දෙයක්ම දවාලනවා. ජීවිතයේ ඇති දුක්, කෝපය, ආශාවන් මේ ගින්න වැනි ය. අප ධර්මය නම් වූ වතුරෙන්, ඒ ගින්න නිවා දැමිය යුතු ය. එනම්, අප ධර්මය අනුව කටයුතු කළ යුතු ය.”

දීඝ, ගුරුවරයාගේ උපදේශය දැන් සම්පූර්ණයෙන් වැටහුණි. ඔහුට සිහි විය, “අහෝ, මම කොතරම් මෝඩයෙක්ද! මම ධර්මය ගැන කිසිදු අවබෝධයක් නොමැතිව, මේ සියල්ල ගැන කල්පනා කළා.”

ඔහු ගුරුවරයාට හිස නමා, “ගුරුතුමනි, මාගේ මෝඩකම ගැන මට සමාවෙන්න. දැන් මට ඔබේ උපදේශය සම්පූර්ණයෙන් වැටහුණා. මම ධර්මය අනුව ජීවත් වීමට උත්සාහ කරනවා.”

ගුරුවරයා, දීඝගේ සතුට දුටුවේය. ඔහු සතුටින්, “යහපතක් වේවා, මගේ දරුවා.”

දීඝ, ඉන්පසු, ගුරුවරයාගේ උපදේශය අනුගමනය කරමින්, ධර්මිෂ්ඨ හා ප්‍රඥාවන්ත ජීවිතයක් ගත කළේය. ඔහු සතුටින්, සාමයෙන්, සියලු දුකින් නිදහස් විය.

“උපදේශය යනු ඥානයේ මාවතේ ආලෝකයකි; එය අපට නිවැරදි මාර්ගය පෙන්වා දෙයි.”